Σήμερα η θέση μας είναι στην πλατεία…

Σήμερα η θέση μας είναι στην πλατεία…

Γράφει για το Report Plus ο Δημοσιογράφος Χρήστος Νικολαΐδης

Ήρθε λοιπόν εκείνη η μέρα στην οποία ο καθένας από εμάς έχει την ευκαιρία να μιλήσει! Να ορθώσει το ανάστημα του και να πει! Να σηκωθεί από τον καναπέ της στρογγυλάδας και της αποστασιοποίησης και να βουτήξει στα καθάρια νερά της συμμετοχής… Ναι, είμαστε εδώ! Και απόψε θα είμαστε πολλοί! Σε 24 πλατείες της χώρας, στην πιο… παλαβή διοργάνωση που στήθηκε ποτέ όχι μόνο σ’ αυτόν τον τόπο χώρα αλλά την οικουμένη ολάκερη! Ποτέ ξανά δεν ξεσηκώθηκε ο απλός πολίτης σε 24 διαφορετικά μέρη, ισάριθμων πόλεων, ποτέ ξανά δεν διοργανώθηκε ταυτόχρονη συγκέντρωση σε τόσες πολλές περιοχές. Ποτέ ξανά έως σήμερα! Γιατί από σήμερα θα έχουμε να το λέμε… Θα το λέμε μέχρι να πεθάνουμε ότι είχαμε την τρέλα να στήσουμε 24 διαφορετικά ανταμώματα την ίδια ώρα. Θέλει τρέλα η προσπάθεια, θέλει τρέλα η Πατρίδα! Αλλά έτσι ήταν πάντα: σε μια αποκοτιά κάποιας παρέας κρυβόταν πάντα η σπίθα του ελληνισμού, που ξεπρόβαλε και γινόταν ταχιά από σπίθα φωτιά και από φωτιά πυρκαγιά…

Απόψε λοιπόν θα κατεβούμε στην πλατεία. Λίγη σημασία έχει αν θα είναι η πλατεία των Μουδανιών, του Λαγκαδά, της Έδεσσας ή των Σερρών! Σημασία έχει ότι θα είμαστε όλοι εκεί. Για να μιλήσουμε και να ακουστούμε! Για να στείλουμε δύο μεγάλα μηνύματα! Το πρώτο θα φύγει προς την κυβέρνηση της Αθήνας! Η οποία πρέπει να ακούσει και να καταλάβει ότι η υπόθεση της Μακεδονίας δεν είναι ένα απλό θέμα, που μπορεί να τελειώσει με μία τροπολογία ή μία Κ.Υ.Α.! Αρκετά υποφέραμε αμίλητοι. Φτάνει πια με τα λάθη και τις πολιτικές τους! Πληρώνουμε τους φόρους μας, λυγίζουμε κάτω από τα μνημόνια τους, συρόμαστε πίσω από την λιτότητα που έφτιαξαν και μας έφεραν στο σβέρκο! Φτάνει πια! Αρκετά! Κάναμε βήματα πίσω στην οικονομία, χάσαμε εισοδήματα, προσαρμοστήκαμε. Αλλά με την ήττα στα εθνικά θέματα δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε. Δεν μπορεί να οριστεί μία τόσο σπουδαία υπόθεση από μία ευκαιριακή πλειοψηφία στην Βουλή! Το μέγεθος της υπόθεσης ξεπερνά και τους 151 βουλευτές, ξεπερνά ακόμη και τους 300 κι άλλους τόσους σαν κι αυτούς…

Θα ζητήσουμε λοιπόν δημοψήφισμα για να εγκρίνουμε την όποια συμφωνία θέλει να υπογράψει ο Τσίπρας με τον Ζάεφ. Ο δεύτερος έχει ήδη ανακοινώσει ότι ο λαός του θα σφραγίσει τη συμφωνία, με το δικό του δημοψήφισμα, την πρώτη Κυριακή του Οκτωβρίου. Γιατί όχι και εμείς; Μήπως εμείς είμαστε λιγότερο υπεύθυνοι από τους γείτονες μας; Ή μήπως η δική μας κυβέρνηση είναι λιγότερο δημοκρατική απ’ αυτήν στα Σκόπια;

Το δεύτερο μήνυμα θα σταλεί προς τους γείτονες και την διεθνή κοινότητα! Θα αφορά τα δίκια του ελληνισμού, που πρέπει όλοι τους να αντιληφθούν και να σεβαστούν! Σε Βρυξέλλες, Ουάσιγκτον, Βερολίνο και όπου αλλού υπάρχουν ισχυροί που διαφεντεύουν το μέλλον των λαών η φωνή του Έλληνα πρέπει να ακουστεί! Γιατί αυτή και μόνο αυτή έχει το δίκιο! Δεν ζητάμε κάτι που δε μας ανήκει, ούτε απλώνουμε χέρι σε περιουσία αλλουνού! Μιλάμε για τη δική μας Πατρίδα, τη μάνα των προγόνων μας, το χώρο της ψυχής μας…

Προσωπικά απόψε θα βρεθώ στην Πέλλα! Εκεί, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από τον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Πέλλας και το υπέροχο αρχαιολογικό μουσείο θα βρίσκομαι μαζί με χιλιάδες συμπατριώτες για να ενώσω και τη δική μου φωνή μ’ αυτή της Πατρίδας…

Χαίρομαι γιατί ανάμεσα στους συμπατριώτες μου, θα ξανανιώσω εκείνο το υπέροχο ανατρίχιασμα, που ένιωσα και στο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης! Εκείνη την εθνική ορμή που φουσκώνει τα στήθια σου και σε κάνει να βρίσκεις το ρόλο και την αποστολή σου μέσα σ’ αυτή τη ζήση! Όπως και στα προηγούμενα συλλαλητήρια θα κοιταχτούμε πάλι στα μάτια, με αγνό πατριωτισμό μέσα μας και θα κοιτάξουμε ψηλά σε μία προσπάθεια να ενώσουμε τη δική μας ζωή με αυτή των προγόνων μας και τους αγώνες που έκαναν. Αυτοί πολλές φορές πολέμησαν, κυνηγήθηκαν, ξεσπιτώθηκαν, ξεκληρίστηκαν αλλά ξανάρχιζαν πάλι από την αρχή, με ελληνική ορμή και δύναμη! Και πάντοτε τα κατάφερναν! Ο δικός μας ο αγώνας δεν θέλει αγώνες με ντουφέκια και αντάρτικα! Η μάχη της δικής μας γενιάς δεν δίνεται στην ενέδρα ή την τάπια! Δίνεται στο «πολιτισμένο» πεδίο των ιδεών! Στη διπλωματία, τις κυβερνητικές πολιτικές και τις αποφάσεις των υπερεθνικών οργανισμών. Όπως κανείς δικός μας δεν δείλιασε στο παρελθόν, όπως κανείς από τους δικούς μας τότε δεν τα παράτησε, έτσι κι εμείς πρέπει να μην κιοτέψουμε για τον αγώνα τον δικό μας. Και σήμερα είναι η μέρα, απόψε το απόγευμα είναι η ώρα…

Λίγο πριν τη συγκέντρωση θα περάσω από το μουσείο! Εκεί, θα πάω να ξαναδώ τις επιτύμβιες πλάκες και τις επιγραφές. Θα ξαναδιαβάσω τα ονόματα, Φίλιππος, Αλέξανδρος, Αριστοτέλης, Πτολεμαίος. Πουθενά δεν υπάρχει ούτε κανένας Ζόραν, ούτε κανένας Γκεόργκι, Βλάντο, Σλόμπονταν ή Τράικο! Υπάρχουν ονόματα που μπορώ όχι μόνο να τα διαβάσω αλλά και να δώσω την ετυμολογία τους στην γλώσσα μου. Και μόνο από αυτό το μικρό στοιχείο μπορεί κανείς να αποκρούσει όλη την προπαγάνδα των Σκοπιανών…