Σήμερα είναι μία φριχτή μέρα για την Πατρίδα μας…

Σήμερα είναι μία φριχτή μέρα για την Πατρίδα μας…

Γράφει για το Report Plus

ο δημοσιογράφος Χρήστος Νικολαΐδης

 

Μόνο μαύρη μπορεί να χαρακτηριστεί για τον ελληνισμό η μέρα στην οποία σημειώνεται μία τέτοια εθνική ήττα. Όποιος δεν το νιώθει, όποιος αυτήν την στιγμή δεν αισθάνεται έναν περίεργο κόμπο στο στομάχι του και μία ακαθόριστης προέλευσης πικρή γεύση στο στόμα του δεν θα αντιληφθεί ποτέ τις αντιρρήσεις μας για τη νέα συμφωνία.

Και αυτό είναι το πρώτο συμπέρασμα για όσα συμβαίνουν στην χώρα μας: υπάρχουν σήμερα άνθρωποι που δεν αισθάνονται καμία δυσφορία για την εξέλιξη! Υπάρχουν Έλληνες που δεν ένιωσαν κανένα άσχημο συναίσθημα όταν άκουσαν τον Αλέξη Τσίπρα να μιλά για “Μακεδονική γλώσσα”. Κι όμως ζουν ανάμεσα μας συμπατριώτες μας που δεν αισθάνθηκαν κανένα τσίμπημα όταν τον άκουσαν να προφέρει τις λέξεις “Μακεδονική εθνότητα”… Είναι σαφώς λιγότεροι αλλά υπάρχουν…

Και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; Ότι οι άνθρωποι αυτοί, όσοι δηλαδή ζουν χωρίς αυτές τις εθνικές ευαισθησίες είναι οι άνθρωποι που διοικούν σήμερα αυτόν τον τόπο! Είναι οι άνθρωποι που κατέχουν θέσεις, που παίρνουν ιστορικές αποφάσεις, που ακούγονται περισσότερο από εμάς που σαφώς είμαστε πολύ περισσότεροι… Και προσέξτε, δεν αναφέρομαι μόνο στους κυβερνητικούς και τους πολιτικούς! Αναφέρομαι σε όλους! Δικαστές, κυβερνητικούς αξιωματούχους, πολιτειακούς παράγοντες, ανώτερους κρατικούς λειτουργούς, δημοσιογράφους, ακαδημαϊκούς, καλλιτέχνες και γενικότερα ανθρώπους του πνεύματος και των τεχνών…

Σε καίριες θέσεις υπάρχουν άνθρωποι που δεν ριγούν μπροστά σε μία γαλανόλευκη! Ο εθνικός ύμνος τους αφήνει αδιάφορους, η ελληνική ιστορία και παράδοση αποτελούν γι’ αυτούς γραφικότητες, γενικά δεν έχουν καμία συναισθηματική εμπλοκή με αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα…

Κατά την ταπεινή μου άποψη αυτό αποτελεί την απαρχή όλων των δεινών!

Ιστορικά στην πατρίδα μας, οι άνθρωποι που δεν αισθάνονταν τα “ιερά ρίγη” αποτελούσαν το περιθώριο. Ήταν αυτοί που αμφισβητούσαν με ευκολία όλα όσα οι υπόλοιποι με κόπο δημιουργούσαν. Και ήταν πάντα ετερόφωτοι, γιατί μόνοι τους, χωρίς τους άλλους, δεν είχαν τίποτε για να αμφισβητήσουν…

Φτάσαμε λοιπόν στην εποχή κατά την οποία η κανονικότητα ανατρέπεται και στο πεδίο αυτό!

Και το κοντράστ αυτό γίνεται τρομερά έκδηλο με αφορμή τη συμφωνία για το θέμα της ΠΓΔΜ.

Οι περισσότεροι Opinion Leaders της χώρας διαχειρίζονται το θέμα με μία γραφειοκρατική νοοτροπία και μία δημοσιοϋπαλληλική βιασύνη. Δεν το πονάνε. Και αυτό κατά την γνώμη μου αποτελεί και το μεγαλύτερο πρόβλημα για όλους μας. Για μένα εάν δεν πονάει η καρδιά σου τον τόπο δεν μπορείς να παίρνεις τέτοιες αποφάσεις. Τα σημεία της συμφωνίας έπονται. Αν και δεν είναι λίγα…

Μελετώντας τα όσα ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε καταλήγω σε πέντε συμπεράσματα…

  1. Οι Σκοπιανοί μπήκαν στην διαπραγμάτευση με τρεις κόκκινες γραμμές (χρήση όρου “Μακεδονία”, αναγνώριση εθνότητας και γλώσσας)! Η διαπραγμάτευση τελείωσε με τις γραμμές αυτές άθικτες…
  2. Το όνομα, η εθνικότητα και η γλώσσα μπορούν ανά πάσα στιγμή στο μέλλον να αποτελέσουν το όχημα για κάθε αλυτρωτική κίνηση των Σκοπιανών και για κάθε ενέργεια τους από τις χιλιάδες που κάνουν εδώ και χρόνια για να κλέψουν κομμάτια της ελληνικής ιστορίας.
  3. Το Severna, North ή Βόρεια δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της διάκρισης ανάμεσα σε μία χώρα και το ιστορικό προφίλ της περιοχής, που έχουν το ίδιο όνομα. Έτσι, μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια απλώς θα απαλειφθεί, θα ξεχαστεί!
  4. Είναι επίσης άτοπο να ισχυρίζεται ο Αλ. Τσίπρας ότι το “Severna Macedojia” αποτελεί σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, από τη στιγμή που έχει αναγνωρίσει τη… “Μακεδονική¨ εθνική ταυτότητα των κατοίκων του… Οι Σκοπιανοί, στη συμφωνία δεν αναγνωρίζουν ότι λέγονται Μακεδόνες επειδή ζουν σε μία περιοχή που φέρει τον γεωγραφικό όρο “Μακεδονία”. Αντιτάσσουν (και η Ελλάδα το δέχεται) ότι λέγονται Μακεδόνες επειδή είναι εθνολογικά Μακεδόνες και μπροστά στην αναγνώριση αυτή συνθλίβεται η ανάγνωση με γεωγραφικό περιεχόμενο.
  5. Καμία συμφωνία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη εάν δεν γίνει αποδεκτή από το λαό. Αυτός μπορεί και να την ανατρέψει ακόμη! Φρονώ, ότι ο λαός, που αισθάνεται τα ¨εθνικά ρίγη” δεν έχει πει ακόμη την τελευταία του λέξη…